Menu Sluiten

Het tweelingzielen verhaal van Michelle

tweelingzielen verhaal

Het tweelingzielen verhaal van Michelle

Michelle ken ik inmiddels al een aantal jaren, ze belt mij meestal één keer per week.

De eerste keer dat ik haar sprak, vroeg ze mij, of het zo kon zijn, dat ze haar tweelingziel had ontmoet.

Het begin van het zichtbare proces

Michelle gaat zoals altijd op woensdag, (haar vrije dag) boodschappen doen.

Zo ook deze dag.

Ze is inmiddels al bij haar vaste supermarkt en wil haar auto parkeren.

Met veel moeite lukt het om nog een plekje vinden.

Het is druk, heel druk, normaal is het op woensdag niet zo druk.
Ze stapt uit de auto en denkt even na.

Wat nog nooit gebeurt is, doet ze nu. Ze stapt weer in en besluit om later in de middag te gaan.

Want Michelle is hoogsensitief, en heeft geen trek in drukte. Helemaal niet op woensdagmiddag, met al die jengelende kinderen, zoals ze dat zei.

Een paar uur later rijdt ze weer dezelfde parkeerplaats op en is blij met haar keuze om later te gaan, want het is nu een stuk rustiger.

Michelle doet haar boodschappen, rekent af, en gaat met een  flink gevulde winkelwagen naar haar auto.

Ze doet de achterklep open en laadt de boodschappen in.

Wanneer ze bezig is glipt er een bus Pringles chips uit haar handen, deze valt op straat en rolt weg.

Op dat moment ziet ze een auto aankomen.

Ze zwaait om zo de bestuurder te laten stoppen.

Maar het is al te laat, precies op dat moment rijdt deze over de bus Pringles heen.

De automobilist heeft nu in de gaten dat er wat aan de hand is. En stopt.

Michelle gaat er naar toe, en een man stapt uit de auto.

Wanneer Michelle deze man aankijkt, is het alsof de wereld even stilstaat.

“Heel bijzonder,” zegt Michelle later tegen mij, “ik stond aan de grond genageld.”

Hoe lang ze zo gestaan heeft weet ze niet, ze was in de war.

De man reageert heel rustig, is vriendelijk en beleefd en kijkt haar steeds diep in de ogen.

“Mijn hele lichaam trilde toen,” zegt Michelle, “ik wist niet wat mij overkwam!”

Samen ruimen ze de restanten op. En Michelle vraagt de man of hij ook schade heeft. Want zij is verantwoordelijk voor dit gebeuren. Direct beseft ze dat dit een domme vraag is. Want wat voor schade kan hij hiervan hebben?

“Zo in de war was ik,” zei Michelle, “ik was mezelf niet meer.”

Op haar vraag zegt de man, “Nee, volgens mij niet,” om weer een poos naar haar te kijken.

“Hier is mijn nummer, mocht er wat zijn, dan bel mij maar.” is wat  Michelle nog kan zeggen.

Dan komen er vragen

Michelle komt thuis, en zit een poos op de bank, de boodschappen nog niet uitgepakt. Ze moet eerst bijkomen.

Later die avond gaat ze opzoek, op internet, naar antwoorden, wat was dit geweest? Ze kan het niet loslaten.
Die avond niet, maar ook die dagen die daar opvolgen niet. Steeds heeft ze die man in haar hoofd.

Na veel zoeken en surfen op het web, komt ze op mijn website.

Michelle maakt een afspraak en niet veel later heb ik haar aan de lijn.

Ze doet haar verhaal en vraagt: “Is dit mijn tweelingziel?”

Ik ga invoelen en we praten intussen over de situatie door.

“Ja,” zeg ik even later, “dat is hij,  hij is je tweelingziel, ik voel en zie duidelijk een verbintenis tussen jullie. Ik kan energieën zien, en ik zie dat jullie op diep niveau aan elkaar zijn gekoppeld. Meerdere levens hebben jullie al gedeeld. En de afspraak is, dat jullie in dit leven weer elkaar opzoeken. Jullie gaan heel wat voor elkaar betekenen. Nu en in de toekomst.”

“Hij heeft een relatie gehad, zei ik, maar die plotseling beëindigd. Heel abrupt.”

“Net als jij is hij toe aan de nieuwe fase.”

“Ojee,” zegt Michelle.

Ik verwacht dat je binnen enkele dagen iets van hem gaat horen,” voeg ik er nog aan toe.

Onzekere stilte volgt

Michelle belooft mij op de hoogte te houden en na ongeveer twee weken heb ik haar weer aan de lijn.

“Ja!, hij heeft gisteren gebeld!” was het eerste wat ze zei.

“En we hebben elkaar gisterenavond ook gezien! Hij is hier geweest!”

“Er is een enorme klik, niet normaal! Alsof ik hem al jaren ken.”

“Het einde, zo plotseling, van zijn relatie klopt! Zijn toenmalige vriendin heeft hem na 20 jaar in de steek gelaten. Ze is letterlijk er van door gegaan met een ander.”

Het proces gaat door

Het tweelingzielen verhaal van Michelle gaat intussen verder, en ik sla nu een jaar over.

Een jaar waarin ik vele gesprekken heb gehad met Michelle, is de stand van zaken als volgt.

Michelle woont samen, ja, met de bewuste man.

Ze hebben allebei hun huis van de hand gedaan en samen hebben ze een andere woning gekocht.

Michelle heeft haar baan opgezegd en werkt nu bij hem in het bedrijf.

Ze is erg gelukkig en blij wat de relatie betreft.

Nu belt ze mij nog wekelijks om of door haar verleden.

Door de ontmoeting met haar tweelingziel is er veel verborgen leed naar boven gekomen, daar wil ze aan blijven werken. Daar besteden we wekelijks een uur aan.

“Ik ben voor 90% procent gelukkig en die andere procenten komen er nog wel bij,” zei Michelle onlangs nog.

Het tweelingzielen verhaal geeft inzichten

Bij beide op meerdere vlakken.

Met één vooral werd het hele proces (zichtbaar) in gang gezet, en nee, toeval bestaat niet.

Want hoe vaak heeft Michelle niet tegen mij gezegd, “Als het niet druk was geweest die woensdag? Als ik niet later op de dag de boodschappen was gaan halen? Als die bus Pringles niet was gevallen?”

“Wie niet in wonderen gelooft is geen realist,” zeg ik dan tegen haar.

Zo werkt het in dit soort processen.

Michelle, heeft door het ontmoeten van haar tweelingziel kunnen werken aan haar toekomst, maar ook eindelijk aan haar verleden.

Waar een bus Pringles al niet goed voor is. 😉

 


Dit tweelingzielen verhaal is met toestemming van Michelle geplaatst.